Achtergrond
Anatomie van het gebied

De spierloge die de schedelbasis verbindt met de bovenste halswervels, heeft een aantal bijzondere kenmerken. De diepere lagen zijn manueel nauwelijks of niet te bereiken.
In deze diepere lagen zitten bijzonder veel kleine voelorganen, ook receptoren of sensoren genoemd, die registreren welke positie het lichaam in de ruimte heeft en ook in welke spanningstoestand de spieren en pezen van het hele lichaam zich bevinden.
Deze receptoren staan in contact met het evenwichtsorgaan in het binnenoor en hebben directe verbindingen met bepaalde hersencentra, die verantwoordelijk zijn voor de oriëntering in de ruimte en zodoende de grove en fijne motoriek beïnvloeden.
Verder staan ze in contact met gebieden in de hersenen waar pijnsignalen uit het bewegingsapparaat verwerkt worden. Deze receptoren vormen dus een waarnemingsorgaan, dat informatie naar de hersenen stuurt, waar deze in bepaalde reacties wordt omgezet.
Met de atlasbehandeling heeft men de mogelijkheid om deze informatieverwerking te corrigeren en bij te sturen in de richting van een meer ontspannen functioneren op fysiek én psychisch vlak.



Uitgangspositie

"Kleine disbalans met grote gevolgen" 
Bij veel mensen staat het hoofd in min of meerdere mate asymmetrisch op de eerste halswervel. Veelal gaat dit terug op forse manipulaties bij de geboorte (zeker bij navel- streng om de hals, tang- of zuignapbevalling) of latere trauma’s (mechanisch of psychisch), die een reflectorische spierverdedigingsreactie hebben uitgelokt in de bovenste nekspieren.
Omdat deze bovenste nekspieren de hele rechtopstaande houding initiëren en coördineren, leiden kleine afwijkingen op dit hoge niveau tot compensatiehoudingen met extra spierspanning op meerdere plaatsen lager in het lichaam.

Afhankelijk van de ernst van de scheefstand en de verergeringen door constitutie en trauma (hersenschudding, whiplash, maar ook accumulerende psychische stress), leiden deze extra spierspanningen tot min of meer uitgesproken klachten.
Naast extra spierspanningen kan een atlas die niet optimaal gepositioneerd staat, ook leiden tot een verkleining van de opening tussen de schedel en het ruggenmergkanaal, die dan verantwoordelijk is voor een toegenomen druk op de hersenvliezen en de wervelslagaders, en een minder vlotte pulsatie van het ruggenmergvocht. Deze factoren kunnen en belangrijke rol spelen in meerdere types van hoofdpijn, irritatie van craniale zenuwen, ruggenmergprikkeling in de onderrug, etc.

De atlas draagt niet alleen de schedel maar zorgt ook voor de ophanging, de balans en de tonus van de wervelkolom en van het gehele skelet.

Minieme verplaatsingen van de atlas zijn daardoor heel vaak mee verantwoordelijk voor onbalans en compensaties in de lichaamshouding.
Dit draagt dan weer bij aan symptomen zoals: hoofdpijnen, migraine, nekpijn, stijve nek, rugpijn, spit, hernia, scoliose, geblokkeerde wervelkolomzenuwen, pijn in het heupgewricht, kniepijn, meniscusproblemen, beenlengteverschil door bekkenscheefstand, tot en met holvoeten en hamertenen. Ook tinnitus- en vertigoklachten, sinusklachten, schildklierklachten, kaak- en gebitsklachten gaan vaak duidelijk verbeteren met deze behandeling, en/of een meer duurzaam effect van andere behandelingen mogelijk maken.

Zo is een atlasbehandeling sterk aanbevolen voorafgaand aan intensieve orthodontische behandelingen (blokjes, beugels, kaakchirurgie, beetplaat,...). Sommige malocclusies gaan hierdoor alleen al grotendeels verbeteren, en sowieso zal de doorlooptijd van de orthodontische behandeling aanzienlijk verkorten doordat het lichaam zich veel vlotter zal kunnen aanpassen.